แนะนำผลิตภัณฑ์
หากแบริ่งลูกกลิ้งเป็นจุดสิ้นสุดของสะพานที่เคลื่อนที่ แผ่นฐานแบริ่งคงที่ของสะพานเบลีย์จะเป็นปลายที่ยึดพื้นไว้ ติดตั้งที่หลักรองรับด้านหนึ่ง โดยจะยึดส่วนปลายของโครงถักเบลีย์ไว้กับโครงสร้างพื้นฐาน และให้การยึดเกาะอย่างเต็มที่ทั้งในทิศทางด้านข้างและแนวยาว นี่คือจุดที่หยุดนิ่งของสะพาน - จุดที่โครงสร้างทั้งหมดขยายและหดตัวตามอุณหภูมิ นอกจากนี้ยังต้องใช้แรงในแนวนอนด้วย เช่น การเบรกของรถ แรงลมบนสะพานและการจราจร ความเฉื่อยของแผ่นดินไหว สิ่งเหล่านี้ทั้งหมดจะถูกถ่ายโอนไปยังฐานรากโดยตรงผ่านสลักเกลียวที่ไม่ได้ยึดไว้กับโครงถัก
แผ่นฐานแบริ่งคงที่ของสะพาน Bailey ได้รับการกลึงให้มีความทนทานต่อความเรียบที่แน่นหนา เพื่อให้ปฏิกิริยาที่เข้มข้นจากโครงถักมีการกระจายเท่าๆ กันทั่วทั้งแผ่นรองรับหลักยึดหรือธรณีประตูคอนกรีต มันสลักเข้ากับโครงสร้างด้านล่างโดยใช้สลักเกลียวแบบฝัง และการเชื่อมต่อแบบสลักเกลียวนั้นเป็นสิ่งที่ช่วยให้คุณยึดเหนี่ยวในแนวนอนได้ สำหรับสะพานเบลีย์ที่รองรับง่ายๆ ทุกอัน แบริ่งคงที่หนึ่งตัวและแบริ่งลูกกลิ้งหนึ่งตัวถือเป็นการจัดเรียงมาตรฐาน - และการได้รับตลับลูกปืนคงที่นั้นมีความสำคัญพอ ๆ กับการทำให้ลูกกลิ้งถูกต้อง
คุณสมบัติ
แก้ไขอย่างสมบูรณ์ต่อการเคลื่อนที่ตามยาวและด้านข้าง - กำหนดจุดอ้างอิงการขยายของสะพานและป้องกันไม่ให้ช่วงเบี่ยงเบน แผ่นฐานแบริ่งคงที่ของสะพานเบลีย์ทำให้ใช้งานได้จริง
พื้นผิวด้านบนที่ผ่านการกลึงช่วยให้มั่นใจได้ถึงการสัมผัสที่สม่ำเสมอกับคอร์ดด้านล่างของโครง ป้องกันไม่ให้จุดโหลดที่อาจเกิดความเครียดในการเชื่อมต่อส่วนปลาย
ระบบพุกแบบสี่น็อตจะส่งแรงเบรกในแนวนอนและแรงลมไปยังฐานรากของโครงสร้างพื้นฐานโดยตรง
แผ่นแบริ่งนีโอพรีนรองรับการเคลื่อนไหวแบบหมุนเล็กน้อยของปลายโครงเมื่อโครงเบี่ยงเบนไปภายใต้ภาระ
ผิวเคลือบสังกะสีแบบจุ่มร้อนให้ความต้านทานการกัดกร่อนในระยะยาวในสภาพแวดล้อมที่มีหลักยึดที่เปิดโล่ง
รูปแบบรูพุกที่เจาะไว้ล่วงหน้าช่วยลดความยุ่งยากในการติดตั้งทั้งบนหลักยึดแบบหล่อและแบบหล่อสำเร็จรูป
หลักการทำงาน
แผ่นฐานแบริ่งคงที่ของสะพานเบลีย์ทำงานสองงานพร้อมกัน และทำงานทั้งสองอย่างอย่างสมบูรณ์
งานแรกคือการถ่ายโอนโหลดในแนวตั้ง คอร์ดด้านล่างของแผงเบลีย์ส่วนปลายวางอยู่บนพื้นผิวด้านบนของเพลตที่ตัดเฉือน ซึ่งโดยทั่วไปจะผ่านแผ่นนีโอพรีน 5 มม. ที่ช่วยกระจายน้ำหนักได้เท่าๆ กัน และช่วยให้หมุนได้เล็กน้อย ปฏิกิริยาแนวตั้งจากโครงถัก - น้ำหนักเสียของโครงสร้างบวกกับน้ำหนักบรรทุกจริงจากยานพาหนะ - ผ่านแผ่นเพลทและเข้าไปในแผ่นรองรับหลักยึดด้านล่าง เนื่องจากแผ่นมีขนาดใหญ่และแบน โหลดจุดที่เข้มข้นจากคอร์ดโครงถักจะกลายเป็นแรงดันแบบกระจายบนคอนกรีต ซึ่งเป็นวิธีที่คอนกรีตต้องการรับ
งานที่สองคือการยับยั้งชั่งใจในแนวนอน และนี่คือจุดที่แผ่นฐานลูกปืนคงที่ของสะพานเบลีย์ได้รับชื่อนี้ สลักเกลียวสี่ตัวทะลุแผ่นและฝังมากกว่าหรือเท่ากับ 300 มม. เข้าไปในคอนกรีตรองรับ สลักเกลียวเหล่านี้เป็นสิ่งที่ป้องกันไม่ให้เพลตเลื่อน - และเนื่องจากโครงถักตั้งอยู่บนเพลต ปลายสะพานทั้งหมดจึงถูกยึดให้อยู่ในตำแหน่ง ซึ่งหมายความว่าแรงในแนวราบทั้งหมดจะถูกถ่ายโอนไปยังฐานราก เช่น การเบรกของยานพาหนะที่พยายามจะดันสะพานไปตามความยาวของสะพาน การลากลมที่กระทำที่ด้านข้างของสะพานและยานพาหนะใดๆ ที่อยู่บนสะพาน และแรงเฉื่อยจากการเร่งความเร็วของแผ่นดินไหวในเขตแผ่นดินไหว แผ่นฐานแบริ่งคงที่ของสะพานเบลีย์ถูกสร้างขึ้นเพื่อการนี้
แผ่นนีโอพรีนที่ด้านบนของเพลตช่วยให้ปลายโครงหมุนได้เล็กน้อยเมื่อโครงเบี่ยงเบนไปภายใต้ภาระ - คานที่รองรับเพียงอย่างเดียวจะโค้งงอที่ช่วงกลาง และการดัดงอนั้นจำเป็นต้องหมุนปลายเล็กน้อย หากไม่มีแผ่นบุรอง การสัมผัสระหว่างเหล็กกับเหล็กอย่างแข็งจะทำให้เกิดโมเมนต์บนเพลทและสลักเกลียว ด้วยแผ่นอิเล็กโทรด การหมุนจะเกิดขึ้นอย่างอิสระและส่งผ่านเฉพาะแรงในแนวตั้งและแนวนอนเท่านั้น
แผ่นฐานแบริ่งคงที่ของสะพานเบลีย์เป็นจุดอ้างอิง การขยายตัวทางความร้อนทั้งหมดจะถูกดูดซับไว้ที่แบริ่งลูกกลิ้งที่ปลายด้านตรงข้ามของช่วง ปลายยึดอยู่กับที่ - ซึ่งเป็นสิ่งที่คุณต้องการอย่างแน่นอน
การใช้งาน
ต้องติดตั้งแผ่นฐานแบริ่งคงที่สำหรับสะพาน Bailey ในสถานการณ์ต่อไปนี้:
สะพาน Bailey ที่สร้างขึ้นบนหลักยึดคอนกรีต เสาคอนกรีต หรือเสา/ส่วนโค้งโครงเหล็ก (โดยที่โครงสร้างพื้นฐานสามารถให้สิ่งยึดเหนี่ยวที่จำเป็นได้)
สะพานที่ตั้งอยู่ในบริเวณที่มีลมแรงสูง (โดยที่แรงลมด้านข้างที่กระทำต่อดาดฟ้าสะพานและปริมาณการจราจรทำหน้าที่เป็นพารามิเตอร์อินพุตการออกแบบที่สำคัญ)
สะพานรถไฟชั่วคราว (ซึ่งอยู่ภายใต้แรงเบรกที่มากขึ้นเรื่อยๆ จากขบวนรถไฟที่เคลื่อนตัวเมื่อเปรียบเทียบกับสะพานทางหลวง)
สะพาน Bailey แบบถาวรหรือกึ่งถาวรที่มีข้อกำหนดการออกแบบแผ่นดินไหว (โดยที่ตลับลูกปืนแบบตายตัวจะต้องสามารถต้านทานแรงเฉื่อยแบบสองทิศทางที่เกิดจากเหตุการณ์แผ่นดินไหว)
และสะพานที่ตั้งอยู่บนพื้นที่ลาดชัน (โดยหลักค้ำยันหนึ่งอันจะต้องยึดจนสุดในสองทิศทางเพื่อรักษาแนวแนวนอนของสะพาน - แบริ่งคงที่จะป้องกันไม่ให้สะพานเคลื่อนตัวลงเมื่อเวลาผ่านไป)

